Wniesienie wierzytelności aportem a podatek od towarów i usług
Sąd orzekający: Wojewódzki Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 15 luty 2013 r.
Sygnatura: I SA/Łd 1548/12
Teza:
„…Czynność wniesienia do spółki wkładu w postaci wierzytelności własnej, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług ani jako odpłatna dostawa towarów ani też jako odpłatne świadczenie usług. Tym samym czynność ta pozostaje poza zakresem przedmiotu opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Podleganie opodatkowaniu czynności wniesienia aportów oznacza m.in., iż wniesienie aportu będzie podlegało opodatkowaniu, jeśli przedmiotem aportu jest czynność podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług…”
Komentarz:
W dniu 28 maja 2012 r. Spółka jawna złożyła wniosek o udzielenie interpretacji przepisów prawa podatkowego w sprawie dotyczącej podatku VAT w zakresie opodatkowania transakcji wniesienia wierzytelności aportem, zwolnienia z podatku VAT tej transakcji oraz podstawy opodatkowania. Spółka wskazywała, że wniesienie aportem wierzytelności stanowi transakcję mieszczącą się w zakresie opodatkowania VAT, bowiem transakcja ta spełnia przesłanki dla uznania jej za usługę. Jednocześnie Spółka wskazała, że transakcja ta stanowić będzie usługę zwolnioną z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy o VAT. Natomiast w zakresie podstawy opodatkowania VAT jest nią wartość nominalna akcji obejmowanych w zamian za wierzytelność wnoszoną aportem.
Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi, uznał stanowisko strony skarżącej za nieprawidłowe. Organ podatkowy doszedł do przekonania, że aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. W świetle powyższego, wniesienie aportem wierzytelności uprzednio nabytej przez Wnioskodawcę na własny rachunek i za własne środki finansowe, nie będzie podlegać u Niego opodatkowaniu VAT. Tym samym udzielenie odpowiedzi na pytanie nr 2 i 3, stało się bezzasadne.
WSA uznał wniesioną przez Spółkę skargę za bezzasadną. Wskazał on równocześnie, że w sytuacji aportu mającego za przedmiot towary, wniesienie aportu do spółki wiąże się z przeniesienie prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel i będzie podlegać opodatkowaniu w sposób właściwy dla danego towaru. W przypadku natomiast gdy aport obejmuje wierzytelności czy prawa, czynność wniesienia aportu będzie świadczeniem usług, opodatkowanym według zasad i stawek właściwych dla danego rodzaju usługi.
Zdaniem WSA za zasadne należy również przyjąć, że w przypadku zbycia wierzytelności (także w drodze wniesienia aportu do spółki) to podmiot nabywający tę wierzytelność świadczy usługę na rzecz jej zbywcy (wnoszącego aport), wobec czego u wnoszącego aport nie powstanie obowiązek podatkowy z tytułu dokonania tej czynności i dlatego nie ma potrzeby rozpatrywania zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT. Z powyższego wynika istotny wniosek, że po stronie skarżącej nie powstanie obowiązek podatkowy z tytułu wniesienia wierzytelności jako wkładu do spółki albowiem czynność ta u spółki nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.
Anna Kaźmierczak,
Kancelaria Initium Krzysztof Biernacki